KREDYT GOTÓWKOWY | KREDYT ODNAWIALNY | POŻYCZKA BEZ ZAŚWIADCZEŃ
RÓWNIEŻ DLA OSÓB Z OGRANICZONĄ ZDOLNOŚCIĄ KREDYTOWĄ
Parabanki i piramidy finansowe w Europie i USA
W wielu krajach Europy władze próbują uniemożliwić działalność instytucji parafinansowych, które przyciągają użytkowników perspektywą szybkiego i dużego zysku, ale nie zawsze się to udaje. W USA sytuacja wygląda nieco inaczej.
W samych Niemczech drobni inwestorzy tracą co roku ok. 30 mld euro. Takie dane podała niemiecka fundacja Warentest. Podliczyła ona straty poniesione przez Niemców, którzy skusili się na różnego rodzaju wątpliwe lokaty kapitału, do których zostali namówieni przez nieuczciwych albo niekompetentnych pośredników i oferentów.
W Niemczech tzw. szary rynek kapitału obejmuje dużą paletę podejrzanych ofert, jak sprzedaż nieruchomości po wygórowanej cenie, przynoszące straty transakcje terminowe, czy również nierentowne fundusze powiernicze lokujące środki w nieruchomościach albo w budowę i nabycie statków. Nawet niektóre duże instytucje finansowe i kasy oszczędnościowe proponują drobnym inwestorom takie ryzykowne lokaty, co często jest konsekwencją tego, iż ich pracownicy otrzymują prowizje za zawarte transakcje i nierzetelnie doradzają klientom.
Kilka lat temu głośna była sprawa zarzutów przeciwko firmie doradztwa finansowego AWD, którą oskarżano, iż nierzetelnie doradzała klientom, pośrednicząc w sprzedaży lokat w funduszu nieruchomości Dreilaender-Fond. W latach 90. AWD miała sprzedać powyżej 34 tysiące udziałów w DLF o łącznej wartości blisko miliarda euro, obiecując pewne zyski. Według mediów powyżej 6 tys. inwestorów, idąc za radą doradców z AWD, zaciągnęło pożyczki na nabycie udziałów w funduszu, który okazał się jednak chybioną inwestycją.
Według orzecznictwa federalnego sądu najwyższego inwestorzy mogą domagać się odszkodowań od instytucji bankowych i pośredników, jeśli udowodnią, iż ponieśli straty w wskutek nierzetelnego doradztwa.
W Wielkiej Brytanii – choć finansowe piramidy są nielegalne – oszukańcze systemy inwestowania występują pod postacią prywatnych spółek kapitałowych, firm konsultingowych, systemów oszczędzania. Ich typową cechą jest to, iż oferują wysokie zwroty w krótkim czasie, prowadzą pozorowaną działalność i „zyski” wypłacają inwestorom, którzy weszli do przedsięwzięcia wcześniej, ze środków inwestowanych przez tych, którzy weszli później.
Najgłośniejszy przypadek tego rodzaju malwersacji dotyczył skazanego na 14 lat pozbawienia wolności Kautilyi Pruthiego, który w latach 2005-08 prowadził firmę pod nazwą Business Consultancy. Inwestorom mówił, iż pożyczał na krótki termin firmom spedycyjnym. Oferował zwrot w wys. 13 proc. miesięcznie, naciągając 800 osób na 38 mln funtów, z czego 28 mln wypłacił „inwestorom”, a resztę wydał na finansowanie luksusowego stylu życia. Przyznał, iż działalność prowadził bez wiedzy i zgody regulatora rynku finansowego.
Inny oszust Terry Freeman skazany w styczniu 2011 r. na 8 lat pozbawienia wolności pozbawił 700 inwestorów 14 mln funtów. Powiedział im, iż jego firma GFX Capital oferuje inwestycje niskiego ryzyka na rynkach walutowych.
Ściganiem tego rodzaju finansowych nadużyć zajmuje się policja londyńskiego City i urząd do ścigania malwersacji finansowych na dużą skalę SFO (Serious Fraud Office) odpowiedzialny przez Prokuratorem Generalnym. Koordynowaniem działań na szczeblu rządowym zajmuje się rządowa agencja NFA (National Fraud Authority). Z badań nad przestępczością w internecie wynika, iż 20 proc. tzw. spamu dotyczy przestępstw finansowych. Często są to obietnice dużych pieniędzy za zwerbowanie innych.